بىمانندى به خدا داشته‌اند در برخورد با آن مرد بدون آنكه كوچك‌ترين هراسى به خود راه دهند فرموده باشد : « خداوند من را حفظ خواهد كرد » و خداوند هم در تأييد اين انديشه تعبير و اللّه يعصمك من الناس را نازل كرده باشد اين تعبير كه ( ممكن است وحى غير قرآنى بوده است ) با بخشى از آيه تبليغ در الفاظ همسان است و موجب شده تا ديگران چنين پندارند كه تمام آيه تبليغ درباره اين ماجرا نازل شده است . شاهد اين مطلب دقت در متن گزارشهايى است كه در اين باره رسيده است در تمام آنها تنها عبارت فانزل اللّه وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ به چشم مىخورد . مفسران اهل سنت به دليل همين ضعفها در اين روايات ، در مقام تفسير اين آيه و بيان نزول آن به اين داستان اكتفا نكرده در جست و جوى مورد نزول آيه و آنچه كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مأمور به تبليغ آن شدند ، برآمده‌اند ، اين موارد مبتنى بر استنباطهاى اهل سنت بدون استناد به روايات است كه تحت عنوان دسته دوم بدين شرح مورد بررسى قرار مىگيرند : الف ) مورد نزول درباره رجم و قصاص : برخى از دانشمندان اهل سنت مىگويند : خداوند به پيامبرش دستور داد آنچه را كه درباره حكم رجم و قصاص بر وى نازل شده إعلان كند ، در واقع اين اعلان ، برخوردى در برابر موضع يهود بود « 1 » كه مىخواستند به نحوى از حكم رجم زناى محصنه كه در كتاب تورات بوده سرباز زنند ازاين‌رو افرادى را نزد رسول خدا فرستادند تا از ايشان حكم زناى محصنه را جويا شوند و به خود گفتند اگر دستور به شلاق داد بپذيريد و اگر امر به رجم كرد زير بار نرويد چون از حضرت حكم را پرسيدند ، جبراييل بر ايشان نازل شد و حكم آن را از ناحيه خدا ، رجم إعلان كرد ، و حضرت هم حكم خدا را گفتند . . . همين ماجرا را درباره قصاص نيز گفته‌اند ، برخى از يهوديان مىخواستند از حكم

--> ( 1 ) . ر . ك : معالم التنزيل ( تفسير بغوى ) ، ج 2 ، ص 51 ؛ مفاتيح الغيب ، ج 12 ، ص 48 و ابن القيم جوزى ، به نقل از : محمود عينى ، عمدة القارى ، ج 18 ، ص 206 .